خوش آمدید ، مهمان ! [ ثبت نام | ورود

چهارشنبه ، ۳۰ خرداد ۱۳۹۷

ارسال رایگان آگهی

امکان سفر زمان از طریق سیاه چاله ها

کد خبر: 8188 تعداد بازدید: 843

کارشناسان معتقدند، سفر زمان ممکن است از طریق سیاه چاله ها و یک طرح حیله گرانه امکان پذیر باشد. در ادامه، با از همه چی همراه باشید. استاد ادبیات سیمون جان ...

امکان سفر زمان از طریق سیاه چاله ها

کارشناسان معتقدند، سفر زمان ممکن است از طریق سیاه چاله ها و یک طرح حیله گرانه امکان پذیر باشد. در ادامه، با از همه چی همراه باشید.

استاد ادبیات سیمون جان جیمز و فیزیکدان ریچارد باوئر هر دو در گردآوری نمایشگاه – ماشین آلات زمان – گذشته، آینده، و چگونه داستان ها ما را به آنجا می برند – درگیر بودند.

گفتگوی این دو به آن ها به سرعت معانی بسیار گوناگون سفر زمان را نشان داد.

در اینجا، آنها در مورد چگونگی اینکه سفر زمان از لحاظ ادبی و علمی ممکن است یک روزاتفاق بیفتد بحث و گفت و گو کردند.

سیمون جان جیمز: ریچارد، عبارت “سفر زمان” برای دانشمندان فیزیک چه معنایی دارد؟

ریچارد باوئر: سفر زمان اساس فیزیک مدرن است، و برای هر کسی که شب ها به آسمان شب نگاه می کند، یک تجربه روزمره است.

زمانی که ما ستاره ها و سیارا ت را مشاهده می کنیم، ما آن ها را می بینیم، البته نه به شکلی که الان هستند، بلکه آن ها را طوری که در گذشته بوده اند مشاهده می کنیم.

برای سیارات این تاخیر زمانی فقط چند دقیقه است، اما برای اکثر ستاره های موجود در آسمان شب این تاخیر زمانی هزاران سال است.

برای کهکشان ها، لکه های ضعیف نور از مجموع ستاره های بسیار دوردست تشکیل شده است، این تاخیر زمانی می تواند میلیون ها یا میلیاردها سال باشد.

با مشاهده ی کهکشان های کم نور با جدیدترین تلسکوپ های جهان، می توانیم با کمک زمان به گذشته نگاه کنیم و کل تاریخچه ی آشکار کائنات را تماشا کنیم.

اما این رضایت بخش ترین نوع سفر زمان نیست.

این فقط به ما اجازه می دهد به عنوان ناظران از راه دور به گذشته خیره شویم.

یکی از چالش های اصلی برای فیزیک مدرن تعیین این است که آیا امکان دارد گذشته را تحت تاثیر قرار داد یا خیر.

یکی از مفاهیم کلیدی نظریه نسبیت انیشتین این است که اشیاء در یک خط طولانی در بعد چهارم فضا و زمان وجود دارند، یکی شدن زمان و مکان.

اگرچه تمامی ناظران بر طول خط جهان که دو رویداد را به هم مرتبط می کند موافقند، آن ها ممکن است دید متفاوتی نسبت به اینکه رویدادها همزمان رخ می دهند، یا اینکه در یک مکان اما در زمان های متفاوت، یا ترکیبی از هر دو هستند داشته باشند.

برای مثال، در حالی که من در میزم نشسته و مشغول خوردن نهار هستم، سپس اندکی کار کرده و بعد از چند ساعت به منزل می روم، یک نمایش بسیار سریع از کارهایی که انجام داده ام برای یک ناظر همانند این خواهد بود که در یک چشم به هم زدن نهار را خورده و فورا بعد از آن به منزل رفته ام.

در نظریه ی انیشتین، زمان و فضا با یکدیگر ترکیب می شوند: ما نمی توانیم این دو را جدای از هم تصور کنیم.

بنابراین این موضوع باعث می شود بهترین تصور را در این مورد داشته باشم، مثل همیشه در حال حرکت به صورت بعد چهارم خط جهان و سفر به آینده با سرعت نور.

اما آیا این امکان وجود دارد که پادمان نظریه انیشتین را فریب داد و از طریق زمان به گذشته سفر کرد؟

در ظاهر که جواب منفی است، اما فرای این موضوع، دانشمندان نسل قبلی گفته بودند که برای بشر پرواز غیرممکن است.

شاید همه ی دانشمندان نیاز به الهام و ایده ی حیله گرانه هستند.

امکان سفر زمان از طریق سیاه چاله ها

سیمون جان جیمز: خب، البته از این جور ایده های الهام بخش و حیله گرانه می توانید در داستان های خیالی بیابید.

شاید معروف ترین متن مرتبط با سفر زمان، مربوط به ماشین زمان (۱۹۸۵) نوشته ی اچ جی ولز باشد، که اولین بار این خیال را در ذهن ایجاد کرد که انسان ها با استفاده از تکنولوژی در زمان سفر می کنند.

برای مثال، یکی از تصوراتش محقق شده است – او تجسم کرده و درباره ی تکنولوژی پرواز با نیروی موتور قبل از اینکه علم امکان ساخت آن را در دنیای واقعی فراهم آورد نوشته بود.

ایده ی خلاقانه ی ولز منجر به داستان های سفر زمان مدرن مثل، بازگشت به آینده و دکتر هو شد.

ریچارد باوئر: اگرچه نظریه های انیشتین به ما این اجازه را می دهد تا زمان را منبسط و منقبض کنیم، ولی ترتیب سببی حوادث ثابت باقی می ماند.

در عین حال، در مثال تو، ممکن است مقتول در لحظات آخر زندگی مرور زندگیش را تجربه کند، تجربه ای که لحظات آخر زندگی با آن روبرو می شوند.

اما در فیلم ترمیناتور، به عنوان یک مثال، تمدن آینده ی بشر راهی برای تکرار خط زندگی قهرمان داستان می یابد تا به گذشته سفر کنند و جلوی سایبرگ را گرفته و مانع مرگ سارا کانر شوند.

در نواحی داخلی یک سیاه چاله چرخان، زمان و فضا ترکیب شده اند بنابراین این موضوع به طرز وسوسه انگیزی محتمل است، اما من هرگز آگاهانه کسی را نیافته ام که بتواند از این طریق از آینده به گذشته سفر کرده باشند.

شاید خط دنیای تکرار شونده آینده ی قدیمی را قطع کرده و آینده ی جدیدی را ایجاد کرده است، ایجاد دنیاهای موازی که همزمان وجود دارند.

از دیدگاه مرسوم، در اینجا اشتباه بسیاری در رابطه با ایده ی حلقه ی بازگشت در زمان وجود دارد.

اما تفسیر مکانیک کوانتوم می گوید که در واقع جهان ممکن است از آینده های موازی بسیاری تشکیل شده باشد، که به طور مداوم در حال تقسیم شدن از یکدیگر هستند.

همه ی این آینده ها به طور همزمان وجود دارند، اما ما فقط از یکی از آن ها آگاه هستیم.

از این منظر، ترس زیادی در مورد سفر زمان وجود ندارد.

سیمون جان جیمز: من مجذوب انعطاف پذیری سفر زمان به عنوان استعاره در مورد انواع بسیار متفاوت تحقیقات دانشگاهی شده ام.

تاریخ، باستان شناسی می تواند مثال های روشنی در این زمینه باشد، اما در پروژه ی اخیر من حقیقتا از روانشناسی حافظه ی شرح حال الهام گرفتم.

داستان سرایی فقط در محدوده ی ادبی و سایر انواع متن ها نیست: استدلال شده است که احساس انسان از خود از شرح حال تجربیات خودمان در گذر زمان ساخته شده است: که حافظه و برنامه ریزی برای آینده نوعی “سفر ذهنی” است که به ما اجازه می دهد تا هویتمان را تشکیل دهیم.

ریچارد باوئر: قطعا بسیار مجذوب کننده است که چگونه ایده های ادبیات درک علمی را به چالش می کشد – شاید هر دوی این دنیاهای موازی ممکن است ثابت شده باشند که به یک اندازه واقعی هستند.

ریچارد باوئر استاد فیزیک دانشگاه دورام انگلیس و سیمون جان جیمز استاد داستان های دوران ویکتوریا از همان است.

منبع: میل آنلاین

ارسال نظر