خوش آمدید ، مهمان ! [ ثبت نام | ورود

یکشنبه ، ۶ خرداد ۱۳۹۷

ارسال رایگان آگهی

چاه رانشی چیست؟ و نحوه حفر چاه رانشی

کد خبر: 5059 تعداد بازدید: 1392

چاه رانشی (Driven Well) چیست و نحوه حفر چاه های رانشی چگونه است. در ادامه قصد داریم موارد ذکر شده را بررسی کنیم. با از همه چی همراه باشید. چاه ...

چاه رانشی چیست؟ و نحوه حفر چاه رانشی

چاه رانشی (Driven Well) چیست و نحوه حفر چاه های رانشی چگونه است. در ادامه قصد داریم موارد ذکر شده را بررسی کنیم. با از همه چی همراه باشید.

چاه رانشی (Driven Well):

اساس روش حفر چاه به طریقه رانشی این است که لوله های کم عمق و کم قطر را با فشار و ضربات متوالی به داخل زمین فرو ببریم. چاه ایجاد شده را چاه رانشی یا فشاری می خوانند. فرو بردن لوله در خاک با وسایل زیر صورت می گیرد:

۱- پتک: توسط ضربات سنگین پتک، لوله به داخل زمین فرو می رود.

۲- چکش سقوط آزاد (Drop Hammer): این چکش دارای وزن زیادی می باشد.

۳- چکش بادی (Air Hammer): در این جا عمل فرو بردن لوله توسط فشار هوا انجام می شود.

۴- وارد کردن ضربه توسط میله فروبرنده.

در روش حفر چاه به روش رانشی بایستی سطح آب زیرزمینی باید بالا و نزدیک سطح زمین (۳ تا ۵ متری) باشد که در این صورت بدون عدول از حد مکش (Suction limit) می توان از چاه آب گرفت. برای کشیدن آب از چاه از نقطه فرورونده یا نقطه شنی (Sand point) استفاده می شود. نقطه فرورونده شامل قسمت استوانه ای توری دار و مخروط فولادی می باشد.

توری های مختلف با توجه به اندازه سوراخ ها و اندازه ذرات لایه آبدار انتخاب می گردند. این روش هنگامی که لایه آبدار از شن شسته و یکدست به وجود آمده است بهتر عمل می کند. زمین های به وجود آمده از رسوبات ساحلی یا تپه های شنی معمولا زمین دلخواه این وسایل می باشند.

قطر چاه های رانشی کم و برابر ۱٫۲۵ تا ۴ اینچ می باشد. عمق این چاه ها غالبا کمتر از ۵۰ فوت (۱۵ متر) است.

روش حفر چاه های رانشی:

روش حفر چاه های رانشی بر این اساس است که قطعات اسکرین (لوله های مشبک) و لوله جدار غیرمشبک که معمولا طول آنها بیش از ۵ فوت (۱٫۵ متر) نیست با ضربه و فشار به داخل زمین رانده می شوند. اولین لوله که انتهای آن شکل مخروطی و کاملا نوک تیز دارد و از فولاد بسیار سخت با مقاومت زیاد ساخته شده است و اصطلاحا به آن لوله های هادی (Pilot pipe) می گویند در حقیقت وظیفه مته را در حفر این گونه چاه ها به عهده دارد.

وسایل لازم برای اجرای این نوع حفاری عبارتند از یک عدد سه پایه که بلندی آن حداکثر حدود ۶ متر می باشد. روی یکی از پایه ها یک موتور کوچک و قرقره و طناب مربوط نصب می گردد. یک سر طناب به دور قرقره و سر دیگر از بالای سه پایه و از روی یک چرخ شیاردار گذشته و در انتهای آن وزنه ای به وزن ۱۲ کیلوگرم متصل است.

برای شرووع عملیات حفاری، کارگران لوله هادی را که در یک طرف آن نوک مخروطی نوک تیزی بسته شده است به صورتی که این نوک به طور عمودی روی زمین قرار بگیرد با دست نگه می دارند. در انتهای دیگر این لوله یک حلقه فولادی کاملا پیچ و مجکم شده است. این قطعه در حقیقت ضربات وزنه را که به طناب آویزان است به لوله منتقل کرده و باعث می شود که با هر ضربه ای که کارگران به آن وارد می نمایند مقداری در زمین فرو برود.

وارد کردن ضربه به این صورت است که یک سر طناب چندین دور به دور قرقره متصل به موتور پیچانده می شود. با حرکت موتور، قرقره شروع به گردش می نماید. اگر کارگران انتهای طناب را به طرف خود بکشند طناب به دور قرقره می پیچد و در نتیچه انتهای دیگر آن که به وزنه متصل است بالا می آید و اگر آن را به طرف موتور آزاد نمایند وزنه به طرف پایین سقوط می کند و بر حلقه فولادی که به انتهای لوله بسته شده است ضربه وارد می نماید.

پس از اینکه لوله کاملا در زمین فرو رفت قطعه دیگر که در حقیقت از نوع اسکرین است روی آن بسته می شود و کار به همین ترتیب ادامه پیدا می کند. بعد از این که لوله های مشبک به تعداد لازم در چاه رانده شد روی آنها لوله غیرمشبک بسته می شود تا چاه به عمق مورد نظر نهایی برسد.

منبع: هیدرولیک جریان آب در محیط های متخلخل

ابوالفضل شمسایی

ارسال نظر